Animecon 2010: Masters & Servants

animecon_2010Yeah, we zijn terug op het gezellige Animecon in het Theater Hotel Almelo, met dit jaar als thema: “Masters and Servants”.

Dit thema werd echter jammer genoeg niet voldoende naar voren gebracht in de vertoonde animé. Sommige kwamen wel in de buurt van het thema, maar bij de meeste zat het er niet duidelijk in. Datgene wat het thema het duidelijkst naar voren bracht was de opkomst van het Hoofd Beveiliging, toen hij opkwam met 2 Stewards als slaafjes.

Gelukkig was Animecon dit jaar wat persoonlijker. Waar vorig jaar “AM89” op mijn badge stond, kregen we dit jaar een lege badge met een sticker waar mijn naam op stond.

Na mijn badge, tijdschema en programmaboekje te hebben ontvangen was het tijd om te kijken wat er voor dit jaar op het programma stond. Tijdens het bekijken van het schema, merkte ik al gelijk een plus- en een minpunt op. Dit jaar was het mogelijk om een totale serie te bekijken, het minpunt hieraan was echter dat het verdeeld was over drie dagen. Als je alleen een zaterdag- of zondagticket had, en je wilde die serie zijn, dan viel je er midden, of zelfs aan het eind, in.

Als eerste stond de Openingsceremonie voor mij op het programma. De plek om te horen wat ik dit weekend allemaal kan verwachten. Op deze manier kun je als bezoeker te weten komen wat je dit weekend allemaal kunt verwachten. Hierin krijg je namelijk te horen welke events er allemaal zullen zijn. Zoals gewoonlijk was er weer een Cosplay Competition en de AMV’s (Animated Music Video’s) waren ook weer vertegenwoordigd. Net als vorig jaar was de Saké Tasting ook aanwezig. Nieuw dit jaar waren de EMV’s (Ecchimated Music Video’s). In plaats van de gewone animé wordt voor dit onderdeel de Ecchi-momenten gebruikt, zoals vele panty- en boob-shots. En soms ook nog wat harder werk. Dit jaar was er een nieuwe sponsor bij Animecon, namelijk Lays. Lays zou in eerste instantie kleine zakjes chips uitdelen met Teriyaki smaak, maar omdat ze de kleine zakjes niet konden leveren, hebben ze maar grote zakken geleverd. Er waren maar liefst 1800 zakken chips geleverd, waardoor iedere bezoeker met een zak chips de deur uit ging.

Nieuw dit jaar waren ook de twee concerten op de zaterdagavond, waar je gratis toegang tot kon krijgen. Vorig jaar was er ook wel een concert, maar dan van een Nederlandse fangroep van Japanse muziek. Wat deze concerten anders maakte, was dat het dit keer om Japanse artiesten ging.

Verder was er, zoals gewoonlijk, een grote dealerroom, waar de liefhebbers hun geld konden besteden aan animé, manga, action figures en veel meer.

’s Avonds kwam voor mij de eerste video. De Live-Action van “Blood: The Last Vampire”. “Blood: The Last Vampire” gaat over een meisje Saya. Saya is een vampire met als enige doel in haar leven Onigen (Demonen)  te vernietigen.

Zaterdagochtend ben ik naar de eerste afleveringen van de 2de serie van “Gunslinger Girls” geweest. Deze serie gaat over het leven van 5 meisjes, die niets meer van hun verleden weten, en zijn opgeleid als ‘hitgirls’. Elk van de meisjes wordt begeleid door haar eigen trainer. Om deze serie te kunnen begrijpen moet je eerst de 1ste serie gezien hebben. Een leuke serie als je houdt van meisjes met grote geweren!

De tweede serie die ik heb gezien was “The Tower of Druaga: The Sword of Uruk”. Deze serie is een vervolg op “The Tower of Druaga: The Aegis of Uruk”. Gelukkig was het voor deze serie niet noodzakelijk om eerst de eerste reeks gezien te hebben om in de gaten te hebben wat er gebeurd is. Dit wordt namelijk aan het begin even kort uitgelegd. De serie gaat over een groep jonge avonturiers, die de Tower of Druaga, nu Tower of Uruk genoemd, weer opgaan om de corruptie op te lossen in de stad waar zij verblijven. Een typische Adventure/Fantasy animé met een vleugje romance, maar met de nadruk op de gevechten tussen de helden, de monsters en het corrupte leger van koning Gilgamesh.

Het volgende op zaterdag wat ik ben gaan kijken was de AMV Competition. Dit jaar waren er maar liefst 23 deelnemers. Elk jaar komen er voor deze wedstrijd meer en meer aanmeldingen. Enerzijds is dit prachtig, maar om 23 AMV’s uit te zitten met daarna de uitleg van elke maker over diens inzending is té lang. De AMV  Competition is het event waar ik elk jaar naar uitkijk, maar dit maal was de zit véél te lang. Persoonlijk zou ik het graag zien dat er volgend jaar wat minder AMV’s gedraaid zullen worden. Bij de AMV’s zijn er 3 winnaars. De eerste winnaar wordt door de mededeelnemers gekozen, gebaseerd op editting en de andere wordt door het publiek  gekozen. De laatste winnaar die gekozen wordt, is de publieksfavoriet. Er was dit jaar een duidelijke publieksfavoriet, maar ik vind zelf dat die niet als AMV gedraaid mocht worden. Het was namelijk geen AMV, maar meer een instructievideo. Door de humor die er in zat werd deze al snel de publieksfavoriet.

De zaterdagavond bracht het eerste J-Pop/J-Rock concert. J-Pop/J-Rock is eigenlijk het zelfde als gewone pop- en rockmuziek, maar Japan heeft er zo een eigen draai aan gegeven dat het typische wat uit Japan komt, vaak bubblegum popmuziek is, dat zo zoet is dat het glazuur van je tanden valt.

De artiest die het eerste optreden van de avond verzorgde was HITT. HITT is geen typische artiest. Hij is een zanger, componist en muzikant met een zeer persoonlijke stijl. Zijn muziek is een mix van Rock en Jazzy ballads. Bovendien is de piano een belangrijk onderdeel van zijn melodiesturcturen.

Ik verwachtte een een typische J-Pop band, dit bleek het niet te zijn. Het was een jongen, die een mix van J-Pop, J-Rock en andere dingen deed. Hij deed in zijn eentje de zang, het keyboard en de basgitaar. Natuurlijk niet allemaal tegelijkertijd.

Het was een geslaagd concert, niet helemaal mijn stijl, maar dit was zeker de moeite waard om een keer te zien. Ik was zeker niet de enige die het de moeite waard vond, het publiek van bijna alleen meisjes ging helemaal door het dolle heen bij hun idool.

Tijdens het wachten voor het tweede concert was er een kleine mini-wedstrijd Tetris  tegen een andere bezoeker. De winnaar mocht een bal graaien met daarin een mini-action figure. Games zijn zoals altijd ook een essentieel onderdeel van de Animecon, maar dit was het eerste jaar dat de games naar de bezoekers kwamen in plaats van andersom. Het wedstrijdelement bij games is ook niet nieuw, maar wel op deze wijze. Dit maakte het juist extra leuk om te doen.

De tweede band was Gothika, een Darkwave, EBM, Industrial band. Dit was een totale verrassing voor ons, want merendeel van de bezoekers staren zich blind op de J-Pop en J-Rock, zonder te weten dat Darkwave, EBM en Industrial zeer populair zijn in Japan.  Jammer genoeg was de Archonia Room niet echt een goede plek voor het geluid van de band, wat de band op zich niet minder goed maakte. Ze bleven zeer goed bezig, ook al was er een zeer beperkt publiek. Voor veel bezoekers was dit niet hetgene wat ze hadden verwacht. Zelf vind ik het een juiste band om te laten zien dat Japan meer heeft dan alleen J-Pop en J-Rock.

De EMV’s heb ik zelf niet bij kunnen wonen, omdat de zaal al overvol zat. Dit zorgde voor een te warme zaal met een bedrukte sfeer. De mensen die er wel zaten kregen van 8 deelnemers een EMV te zien, met daarin Ecchi, met relatief onschuldige beelden, maar ook Yaoi en Yuri, wat meer homoseksuele en lesbisch getinte beelden bevatten. En voor de ware porno (Hentai) liefhebbers, als het nog niet genoeg was, was er ook nog wat tentakelseks bij. Hier worden monsters gebruikt met tentakels die alle gaten kunnen vullen. Voor diegene die er niet bij konden zijn werd er na de tijd de EMV’s nog wel herhaald, maar dat vond ik zelf té laat worden. Maar het is wel duidelijk geworden dat wanneer er veel mensen op af komen, het misschien verstandiger is om een grotere zaal hiervoor te gebruiken, als dit event nogmaals terugkomt, met meer controles op leeftijd.

Zondag, de laatste dag van de con is altijd de dag van bijkomen en de laatste keer de Dealer-room in om te kijken wat er nog ligt en om dit goedkoper proberen te krijgen dan de gevraagde verkoopprijs.

De zondagochtend begon voor mij met de serie “Heroic Age”, die ik al een keer op een eerdere conventie had gezien, maar de vorige keer waren er problemen met het afspelen daarvan. Ze hebben dit keer de eerste vijf afleveringen vertoond op HD. Bij Heroic Age zijn er vijf verschillende rassen. Het Gouden Ras, het Zilveren Ras, het Ras van Brons, het Heldhaftige Ras en het Menselijke Ras, wat ook wel bekend staat als het Ras van IJzer. Het Gouden Ras zou verantwoordelijk zijn voor het maken van verschillende planeten. En worden gezien als de Scheppers. Wanneer het Gouden Ras een oproep doet naar alle werelden zijn er 3 rassen die antwoord geven: het Zilveren Ras, het Bronzen Ras en het Heldhaftige Ras. Uiteindelijk voegt ook het Ras van IJzer zich bij deze 3. Het Gouden Ras besluit te verdwijnen naar een ander Heelal en laat de overgebleven 4 rassen alleen. Het Zilveren Ras neemt de leiding op zich en probeert het IJzeren Ras te vernietigen, omdat zij de enigen zijn die zich verzetten.

Ondertussen probeert prinses Deianeira haar ras te redden door te zoeken naar de waarheid achter de voorspellingen van het Gouden Ras.

De serie speelt zich af in de toekomst, zoals vele animé series, waar het onder andere gaat over het overleven in de ruimte. “Heroic Age” is een Meccha Animé, wat zich in andere gevallen zich uit door robot-pakken zoals in Matrix of als Transformers. Hier gaat het echter over een jongen die in een, haast gemechaniseerd, monster kan veranderen.

De zondag en de conventie eindigden zoals gewoonlijk met de zogenaamde closing ceremony. Hierin werden de winnaars van de verschillende events gehuldigd, evenals de data van volgende Animecon bekend gemaakt. Het thema van de volgende con wordt: “Children of the Night”. Ook had Animecon de eer om een première te showen. Deze werd na de closing ceremony gedraaid. De film die gedraaid werd was Higashi no Eden, de film die na de originele serie komt, die ook op Animecon te zien was. Dit was op zich zeer leuk, alleen zal je de film niet kunnen volgen als je de serie niet hebt gezien. Helaas draaide deze film tijdens afleveringen 9 tot en met 11 van de serie Higashi no Eden.

Tevens was er op Animecon de voorronde van het Euro Cosplay, een event in London. Hier kan 1 gelukkige winnaar(es) naar toe met zijn/haar zelfgemaakte costuum. De Stichting J-Pop, de organisatie van Animecon, verzorgt voor de winnaar de reis hier naar toe en het hotel.

Net als alle andere jaren was het een gezellig weekend om rond te hangen, voor mij en voor de rest van TOTF die mee waren. We hingen rond met, inmiddels, oude bekenden en we raakten met jan en alleman aan de praat. Natuurlijk was het ook weer uitstekend om animé te kijken. Verder hing er een gezellige sfeer, met jammer genoeg animé wat niet helemaal in het thema paste. Volgend jaar weer een kans met “Children of the Night”, met hopelijk een paar leuke animé of vampiertjes of weerwolfjes. Misschien als event weer een weerwolf-spel waar de bezoekers een prijs kunnen winnen door de Children of the Night te vinden op de conventie-vloer.