Amoras

Amoras Boek omslag Amoras
Suske en Wiske
Marc Legendre
Science Fiction
Standaard Uitgeverij
2015
Softcover
336
Charel Cambré
6

Niet alleen films krijgen remakes, stripboeken hebben deze eer ook. Natuurlijk is het in de comic wereld niet vreemd dat een nieuwe schrijver een andere draai aan een held of reeks wil geven. DC lost dit regelmatig op door het gehele universum opnieuw op te bouwen en daarmee ‘fouten’ in de continuïteit tot het verleden te laten behoren. Ook bij Marvel krijgen we remakes, alhoewel de term reboot of retcon vaker gebruikt wordt. In mei 2013 begon er een remake van misschien wel de meest populaire Nederlandstalige stripreeks Suske en Wiske die in november 2015 tot een eind kwam. Deze reeks is uitgekomen onder de naam Amoras en laat een volwassener Suske, Wiske,JeromLambik, Sidonia en Barabas zien.

Het idee kwam van Ronald Grossey, voormalig hoofdredacteur van het weekblad Suske en Wiske af. Samen met Charel Cambré ontstonden de eerste schetsen die goedkeuring kregen van de familie Vandersteen. Een scenarioschrijver werd gevonden inMarc Legendre. In de stripwereld is Legendre geen onbekende. Hij heeft onder andere Biebel op naam, heeft scenario’s voor De Rode Ridder geschreven en enkele goed onthaalde graphic novels waarmee hij zelfs een nominatie voor de Libris Literatuur Prijs in de wacht heeft gesleept. Gezien zijn historie en ervaring was hij dan ook een geschikte keus om Suske en Wiske een remake te geven.

Welkom op Amoras in het jaar 2047. De wereld is in verval en staat op de brink van en wereldwijde catastrofe. De vulkaan op het eiland Amoras staat op het punt uit te barsten, wat een jarenlange duisternis tot gevolg kan hebben. Krimson, een bekende Suske en Wiske schurk is hier verantwoordelijk voor. Alsof het een regulier avontuur van Suske en Wiske is belanden de twee helden per toeval op Amoras en moeten ze de wereld redden. Helaas is dit een stripreeks waar dat ze niet zo makkelijk zal afgaan als normaal. Deze wereld is namelijk grauw, vol met geweld, seks, moord en twijfelachtige figuren. Deze twijfelachtige figuren beperken zich niet tot bijfiguren, ook onze bekende helden moeten er aan geloven. Suske vloekt alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Wiske is zich maar al te goed bewust van haar seksualiteit en Lambik is hier een alcoholist. Het alcohol probleem van Lambik wordt in de reguliere reeks als een comic relief neergezet wat meer grappige situaties veroorzaakt, maar hier heeft het toch echt wel een duister kant. Lambik drinkt zichzelf graag moed in, maar heeft ook wel een nare kant. Deze nare kant komt pas naar boven als hij geconfronteerd wordt met Jeruzalem. Deze pittige dame die geweld en seks allerminst schuwt is een karakter die in deze reeks geïntroduceerd wordt en als en soort van rode draad door alle zes de albums loopt.

Ik denk niet dat fans van de originele Suske en Wiske erg blij zijn met deze harde reeks. Dat het een reeks is voor jong volwassenen is vrij duidelijk. De moraal die er bij Suske en Wiske normaal gesproken dik bovenop ligt is hier wat meer naar de achtergrond gedrukt, alhoewel ook wel zichtbaar. Ik ben zelf opgegroeid met de stripboeken van Suske en Wiske en moet eerlijk bekennen dat de inhoud van Amoras zelfs bij mij even een frons van verbazing op wist te wekken. Ik noem het kannibalisme maar even als voorbeeld. Maar ik moet ook eerlijk bekennen dat ik hoe verder het verhaal vorderde steeds meer onder de indruk raakte. Ondanks de volwassen thematiek, het geweld en het naakt is het niet over the top en blijft het respectvol. De hele reeks leest weg alsof je een post apocalyptische film aan het kijken bent met een demonisch tintje. De personages waar je me te maken krijgt zijn menselijk en hebben ondanks hun goede inborst een overduidelijk duister randje. Amoras bleef opbouwen tot op het laatst. Het einde van deze reeks is allerminst gemakkelijk te noemen, toch voelt het alsof Legendre en Cambré zich er wel erg makkelijk van af maken. Ik ben niet iemand die alles uitgewerkt hoeft te zien en ook niet een zoetsappig eind wil hebben, sterker nog, een deprimerend einde zoals bij The Mist kan ik ontzettend van genieten, maar hier klopt het voor mijn gevoel gewoon niet. Barabas is het zesde en laatste deel uit de reeks, maar dit voelt alsof er een pad klaar gemaakt is voor de volgende reeks. Misschien dat ik de reeks gewoon een tweede keer moet lezen, maar ik zit nu gewoon nog met een onbevredigend gevoel. Het voelt een beetje als een J.J. Abrams serie, ontzettend veel potentie, goede opbouw en een afgeraffeld twijfelachtig einde.

Amoras bewijst mij wel dat remakes alles behalve slecht hoeven te zijn, als ze maar respectvol met het bronmateriaal omgaan. Of dat in Amoras het geval is mag eenieder voor zichzelf bepalen, naar mijn mening is dat in ieder geval dik in orde. Ik heb deze reeks met veel plezier gelezen en kan zelfs zeggen dat hierdoor mijn interesse in stripboeken weer een beetje terug gekomen is. Amoras kan ik aanraden aan degenen die net als ik opgegroeid zijn met Suske en Wiske en hier een volwassener variant van willen zien.