23rd Amsterdam Fantastic Film Festival

afff_2007In de periode van 18 tot en met 25 april 2007, vond in Amsterdam de 23e editie van het Amsterdam’s Fantasic Film Festival plaats. Hieronder valt ook de “Night of Terror”. Vanuit Top of the Flops, zijn we met 5 man naar het AFFF en de Night of Terror gegaan.

Op zaterdag 21 zijn we richting Weesp vertrokken om daar de auto te parkeren en met de trein verder te gaan. We waren redelijk snel in Amsterdam en we hebben toen meteen de kaartjes opgehaald. Om er alleen voor de Night of Terror naar toe te gaan, vonden we eigenlijk zonde, omdat daarvoor een aantal films draaiden die ons ook wel interessant leken. Deze films buiten de Night of Terror waren: Pan’s Labyrinth, Day Watch (het vervolg op Night Watch) en Crank. De film voor Pan’s Labyrinth konden we niet kijken, anders hadden we geen tijd om wat te eten. En meer dan 12 uur aan films op een lege maag leek ons niet echt prettig. Tijdens het AFFF hebben we de volgende films gezien:

Pan’s Labyrinth

Pan’s Labyrinth was de openingsfilm van de 23e editie van het AFFF op woensdag 18 april en het wilde ook dat dit onze openingsfilm was.

Pan’s Labyrinth gaat over Ofelia. Ofelia gaat met haar moeder naar de bergen, waar de nieuwe vader van Ofelia, een fascistische kapitein in het leger van Franco, jacht maakt op de rebellen die zich in de bergen verscholen hebben. Ofelia vlucht het bos in en ontmoet in een Labyrinth een Faun. Deze bosgod, gaande bij de naam: Pan, verteld Ofelia dat ze een prinses is. Maar hiervoor moet Ofelia wel eerst drie taken volbrengen…

Pan’s Labyrint is een film met zeer goede special effects en heeft een zeer aansprekend verhaal. In onze ogen is deze film zeer geslaagd, het is een lekkere duistere film.

Day Watch

Waar Night Watch ophield, gaat Day Watch verder. De wankele vrede tussen het licht en de duisternis bestaat nog steeds, instant gehouden door de Night Watch en de Day Watch. De Day Watch probeert de Night Watch uit te lokken tot een daad die hun rechtvaardigt om verder te gaan met de oorlog. De held uit Night Watch, Anton, probeert nog steeds zijn zoon van de duisternis te redden en wordt zo het slachtoffer van een complot. Een complot dat het bestand op zijn grondvesten doet schudden.

Door Night Watch lagen de eisen aan Day Watch aardig hoog. Day Watch is een aardige film om naar te kijken, maar misschien dat de verwachtingen toch iets te hoog lagen.

Crank

Uit China komen zeer goede dingen… we noemen buskruit, paraplu’s, Chinese dames en ga zo maar door. Maar dit geldt niet voor het goedje waarmee de huurmoordenaar Chev in geïnjecteerd wordt. Dit goedje zorgt er voor dat het hart van Chev steeds langzamer gaat, totdat het ophoudt. De enige manier om te blijven over leven, is om genoeg adrenaline aan te maken, wat garant staat voor een film vol met actie en humor.

We hebben het advies van Bob gekregen om deze film te gaan kijken, of te wel de letterlijke bewoording: Kijk Crank!!! Kijk Crank!!! Dit hebben we ook gedaan en iedereen was aangenaam verrast. Crank zit vol met spetterende actie, droge en harde humor en een knallende soundtrack. Dit maakt de film een goede actie/comedy.

Night of Terror

Dit was onze eerste Night of Terror in Amsterdam, maar we wisten al dat het garant zou staan voor slechte films, waaronder een Troma productie.
De Night of Terror werd gepresenteerd door Mr. Horror (aka. Jan Doense). De Night of Terror had een, voor de vaste Night of Terror gasten, een apart smaakje. In het afgelopen jaar was een van de vaste Night of Terror-ganger, Ricardo, overleden. Als een eerbetuiging was er niets gepaster dan een minuut lang hoerroepen in nagedachtenis van Ricardo. Jan Doense heeft de Night of Terror in onze ogen goed aan elkaar gepraat. Hij bracht het met genoeg humor om de aandacht van de zaal er bij te houden… Hij had de meeste moeite om de zaal een beetje stil te krijgen, maar dat ging, naarmate de nacht verstreek, steeds makkelijker.

De Night of Terror staat bekend om de bijeenkomst van de Hoerroepers, of te wel… Hoerroepers Unite! Op sommige ogenblikken was het irritant, tenminste de originaliteit was ver te zoeken en het bleef niet alleen bij Hoer! en Homo!

Black Sheep

“Don’t fuck with mother nature” wordt zo vaak door milieu activisten overal ter wereld geroepen, misschien niet in de precieze bewoording, maar de strekking is hetzelfde. Black Sheep draagt deze boodschap zeer goed uit. Een op geld beluste schapenboer rommelt met het DNA van schapen, om zo het beste schaap voor de wolproductie te vinden. Maar zoals bij alles gaat er ook wat mis. Een mislukt experiment ontsnapt en een ramp is voltrokken. Ieder gebeten organisme wordt bloeddorstig en agressief. Dit ziet er zeer somber uit voor Nieuw Zeeland…

Black Sheep kun je het beste als volgt omschrijven: een schapenzombie/weerschaapfilm met bestialiteiten. Black Sheep komt op dat punt ook zeer verfrissend en origineel over. In alle opzichten een leuk begin van de Night of Terror. Het vermoeden gaat dat de hele zaal na Black Sheep wel zin had in Shoarma.

The Hills Have Eyes II

Een eenheid van Amerikaanse soldaten van de Nationale Garde brengen op de terugweg van een misgelopen oefening voorraden naar een onderzoekslocatie in de woestijn van New Mexico. Daar eenmaal aangekomen, vinden de soldaten een leeg kamp, met geen spoor van de onderzoekers. De soldaten gaan op onderzoek uit en al snel wordt het serieus… als het bloed eenmaal begint te vloeien…

Het gevolg van The Hills Have Eyes uit 1985, waar Wes Craven eigenhandig een Europese genreregisseur uitgekozen om de honneurs op zich te nemen. Deze is gevallen op de duistere Martin Weisz. Ondanks dat de film een waardig opvolger is voor deel 1 viel deze toch tegen. De film wil maar niet op gang komen.

Feast

In een verlaten diner ergens in de Amerikaanse staat Texas, komen een aantal mensen zoals gewoonlijk bij elkaar. Ze zijn bezig met hun gewoonlijke bezigheden, tot er op eens een man binnenkomt en het overblijfsel van een of ander onbekend wezen op de bar gooit en meldt dat er nog meer in aantocht zijn.

Ergens in Texas experimenteert het leger met een nieuw biologisch wapen. We weten inmiddels uit ontelbare eerdere films dat dit wapen de vijand nooit zal bereiken, of althans niet zonder eerst bij het thuisfront dood en paniek te hebben gezaaid. In een verlopen bar, ergens in het midden van nergenshuizen, komt een man binnengestormd. Hij zit onder het bloed en in zijn hand houdt hij de resten van het afzichtelijk schepsel dat hij zojuist verslagen heeft. En, meldt hij de verschrikte bargasten, er zijn er meer in aantocht…

Feast was de derde film van de Night of Terror en was ook net zoals zijn voorganger, The Hills Have Eyes II, zeer traag. De actie is in Feast wel goed uitgwerkt. Het lijkt of Feast alleen maar hoofdpersonen heeft, de film heeft namelijk de intentie dat iedereen een hoofdpersoon is of kan zijn.

Poultrygeist

De vierde en laatste film van de Night of Terror, is een Troma productie en dat viel ook heel goed op te merken tijdens het zien van Poultrygeist: Night of the Chicken Dead.

Indiaanse begraafplaatsen zijn altijd al een geliefd onderwerp geweest voor horrorfilms, zodoende ook in Poultrygeist. In deze Troma film, wordt een junkfood restaurant, “ The American Chicken Bunker”, geopend op een Indiaanse begraafplaats. De geesten die daar rusten zijn er niet blij mee en betoveren de diepvrieskippen, met alle ranzige gevolgen van dien.

Met Poultrygeist heeft Troma weer een lekkere slechte film afgeleverd, zoals alleen Troma ze kan maken. De horror kwam in Poultrygeist ook zeer goed naar boven… telkens toen de cast hun muzikale “talenten” met het publiek deelde…

Dit bezoek aan de Night of Terror en het AFFF was voor de aanwezigen van Top of the Flops de eerste keer dat ze er bij waren. Iedereen vond het een zeer geslaagde nacht. Sommige films kwamen niet zo lekker op gang, hierdoor vielen bij sommigen de ogen even dicht, maar toen het tijd was voor de laatste film, was iedereen weer klaar wakker. Al met al was het zeer geslaagd en iedereen heeft te kennen gegeven om bij de volgende editie weer aanwezig te zijn.