The Dark Tower

Soms is het best fijn om eens niet ‘gehinderd’ te zijn door kennis van het bronmateriaal. Ik kon dus open en eerlijk The Dark Tower ingaan met alleen de wetenschap dat deze boekenreeks zo’n beetje het Magnum Opus is van Stephen King.

Er zijn meerdere werelden verbonden door middel van een toren. Deze toren is te bereiken via Mid-World, de wereld waar de Gunslingers te vinden zijn. De laatste Gunslinger is Roland (Idris Elba) die aan de verliezende hand is in zijn strijd met de tovenaar Walter (Matthew McConaughey). Walter is van plan de Donkere Toren te vernietigen en zo de barrière tussen de werelden en de duisternis te doorbreken. Dit kan alleen door de het pure licht van een psychic kind. Hij ontvoert kinderen uit alle werelden om zo het sterkste licht te kunnen vinden. Deze kracht vindt hij in Jake Chambers (Tom Taylor). Jake weet te vluchten naar Mid-World en sluit zich tegen wil en dank aan bij Roland om de Dark Tower te beschermen.

Ok, waar zal ik beginnen. Wat een mooie beelden krijgen we hier te zien en wat een ontzettende geschiedenis en potentie tot verhaal. Helaas blijft het daar een beetje bij. Er wordt zoveel verhaal in deze film gestopt dat het vat overloopt en niet zo’n klein beetje ook. Ik weet niet op welke boeken van de reeks deze film gebaseerd is, maar er zijn 8 delen om van te lenen. Als deze alle acht gebruikt zijn dan snap ik wel dat het een rommeltje is geworden. En dat is jammer, want de potentie is er wel. Ik heb met plezier gekeken en puzzelstukjes proberen te plaatsen, maar daarvoor mist er teveel en dan kom ik dus nu al bij de eindconclusie; dit werkt niet als een film, maak hier alsjeblieft een serie van.

Laat ik nog even terugkomen op het rommeltje. The Dark Tower is niet per definitie slecht, maar goed kan ik deze helaas ook niet noemen. Dit ligt overigens niet alleen aan het verhaal. Ook het acteerwerk laat te wensen over. Ik ben een ontzettend fan van Idris Elba, maar hier komt hij door zijn één-dimensionale karakter niet uit de verf. McConaughey daarentegen doet het uitstekend. Wat een genot om naar hem te mogen kijken. Ook de pogingen om van deze film de verbindende factor te maken van de werken van King is erg goed te noemen. Eén van de grootste pluspunten is dat er in deze film niet krampachtig een love story gestopt is. Onder de streep is het geheel best vermakelijk, maar daar blijft het helaas een beetje bij.