Slaughterhouse

Poster voor de film "Slaughterhouse"

Slaughterhouse

R 85 min - Horror
Your rating:

Language:  English
Release Date:  1987
Director:  Rick Roessler
Runtime:  1 h 25 min
Writers:  Rick Roessler


Tagline: You'll never get out in one piece!

Als je het journaal vrij regelmatig volgt, dan zal je wel al een aantal keren hebben gezien dat boeren gaan protesteren. Ze moeten hard werken voor weinig geld of er worden maatregelen aan hen opgelegd die hun job moeilijker maken. Meestal resulteert dit in een menigte die met hun tractors de autosnelwegen gaan platleggen, melk gaan spuiten tegen de gevel van de op dat moment dienstdoende minister van landbouw of eieren gooien naar de politie. Of ze recht op klagen hebben of niet, daar kan ik niet over oordelen. In een perfecte wereld zouden alle problemen zonder conflict opgelost kunnen worden, helaas leven we helemaal niet in een perfecte wereld. Gelukkig maken ze het nooit zo gortig als Lester Bacon en zijn zoon Buddy, want die gaan wel een tikje verder dan protesteren.

Zij zijn namelijk varkensboeren met een slachtbedrijf, dat ooit veel betere tijden heeft gekend. Een lokale concurrent, met de hulp van een advocaat, wil het failliete bedrijf overkopen, maar Lester heeft er geen oren naar. Aangezien Lester zijn hypotheek echter niet kan afbetalen (zijn klaagzang dat hij altijd belastingen heeft betaald valt in dovemansoren), wordt binnen 30 dagen zijn bedrijf van hem afgenomen en openbaar verkocht. Wanneer hij merkt dat zijn mentaal-gehandicapte zoon de avond ervoor een koppeltje tieners heeft gedood dat zijn varkens lastigviel, besluit hij zijn zoon in te zetten om wraak te nemen en zowel de concurrent, de advocaat als de sheriff, die de vereffening officieel kwam maken, laten af te maken. Hier houdt zoon Buddy het echter niet bij en meerdere slachtoffers vallen. Kunnen Lester en Buddy afgestopt worden?

Dit is 1 van de vele slasherfilms die na Halloween en Friday The 13th werden gemaakt, een aantal jaren na de succesperiode. Je hebt er waar je tot het einde kan raden wie de moordenaar is (meer een mysterie met bloedvergieten) en je hebt er waar het plezier er in bestaat toe te kijken wanneer de personages eindelijk doorhebben hoe de vork in de steel zit (gewoon puur bloedvergieten). Slaughterhouse behoort tot de 2e categorie. Als de cover van de film al niet verraadt wie de moordenaar is en hoe hij er uitziet, dan doet de film al bij de allereerste moord tijdens de eerste 10 minuten. De moordenaar doet ook weinig moeite om in de schaduw te blijven en loopt altijd in beeld als het middelpunt van de aandacht. Wat echter wel zal afwijken van de verwachtingen, is de inkleuring van het personage.

Buddy Bacon is namelijk geen onstopbare kracht als Jason Voorhees, maar een zwakzinnige die communiceert als een varken (hij zit constant te knorren) en waarschijnlijk ook liever een varken zou zijn (we zien hem in een innig moment met een varken terwijl hij in de modder zit). Uiteindelijk is het een tiener die met een werktuig tegen een hek slaat en zo de varkens erachter op stang jaagt, de katalysator voor Buddy’s moordlustigheid. Dat Buddy na al die jaren nu pas aan het moorden slaat terwijl hij altijd in een varkensslachterij heeft gewerkt, zullen we voor het gemak maar even vergeten. Uiteindelijk zal vader Lester Bacon (wat een achternaam toch!) de manipulator blijken te zijn die zijn zoon richt op zijn tegenstanders. Waar de acteur die Buddy speelt enkel groot en dreigend dient te zijn, heeft de man die Lester Bacon gestalte geeft duidelijk lol met een vleugje overacteren, ontblote tanden en wijdopengesperde ogen.

De tieners zijn de typische grapjassen, knappe meiden en lolbroeken uit andere jaren ’80 films. Ze zijn net iets te charmant om irritant te worden, maar blinken ook niet uit in sympathie. Uiteindelijk is het gewoon slachtvee (pun intended!) dat de vleesmolen ingejaagd wordt. Zij voorzien het publiek van extra moorden, want de wraakplot (met maar 3 slachtoffers) zou anders vrij snel uitgespeeld zijn. De komische aspecten beperken zich gelukkig tot een aantal scenes, zoals die waar Buddy leert autorijden, en de muziek, die bij momenten zo uit een Benny Hill-sketch zou kunnen komen, m.a.w. het is bijna slapstick. Amusant, maar geen dijenkletser. Wat wel opvalt, is de vrij lugubere sfeer en omgeving, iets wat je niet zou zien in een slasher die gemaakt is door een grote studio (zoals de Friday The 13th- of de Nightmare On Elm Street-reeks).

Dat vertaalt zich naar een titelsequentie dat even het hele proces doorloopt hoe een varken geslacht wordt, gecontrasteerd met de luchtige muziek. Het is niet zo bruut als wat je in bvb. Cannibal Holocaust ofzo zou zien, maar wel wat grauwer dan een studiofilm. De locaties zijn waarschijnlijk de echte ster van de film, want ik moest constant denken aan de originele Texas Chainsaw Massacre. De failliete slachterij van Lester en Buddy ziet er uitstekend uit, compleet vervallen, vuil, wansmakelijk, bezaaid met lijken van allerlei dieren. Het is het soort set wat je nooit van zijn leven perfect kan namaken en wat enkel kan ontstaan wanneer een echte, bestaande locatie door de tand des tijds wordt gevormd. De belichting is dan ook nog eens dik in orde, waardoor je er van je lange leven niet een voet binnen zou willen zetten. Het is jammer dat de griezelige momenten wat beperkt zijn (zoals gezegd, Buddy doet niet aan schrikken).

De speciale effecten zijn vrij OK, maar voor mensen als Tom Savini of Ed French was er geen geld. Er is voornamelijk veel bloed en weinig latex, uitgezonderd een paar momenten. Wanneer een hoofd geplet wordt door Buddy, zie je gewoon bloed spuiten tussen zijn vingers door en richt de camera zich onder het slachtoffer. Het hoogtepunt qua gore bewijst opnieuw dat je met je hersenpan best niet onder een autowiel terechtkomt en is uiterst bevredigend! Alles bij elkaar is het een film die ik leuker vond dan ik eerst had verwacht. Het tempo is vlot. Het einde van de film is enigszins abrupt te noemen (het stopt wanneer ik had verwacht dat er nog een aantal minuten zouden bijkomen) en houdt de mogelijkheid tot een vervolg open. Er is weinig verrassing in de afwikkeling van het verhaal en sommige personages hun hersens lijken opgedroogd te zijn (als je kan weglopen van Buddy, niet meteen een hardloper, kruip je dan in een buis in een kinderspeeltuin ?!), maar de verveling sloeg niet toe en da’s al een prestatie in een film in een genre dat op dat moment al over de houdbaarheidsdatum heen was.

Gemaakt voor een spreekwoordelijke grijpstuiver en toch plezant, dit is een zeer degelijke slasherfilm die de fans van het genre zeker zal bekoren.