Game of Thrones – Season Four

Spoiler alert als je seizoen 4 nog niet gezien hebt. Ook voor dit vierde seizoen is het lastig om alle spoilers te voorkomen. Wees gewaarschuwd als je verder gaat lezen.

Met de Red Wedding nog vers in het geheugen is de strijd der koningen nu toch echt voorbij. Tenminste daar lijkt het op. Joffrey (Jack Gleeson) kan eindelijk in alle rust regeren. Het is dan ook tijd om zijn huwelijk te consumeren. Niet met Sansa (Sophie Turner) maar Margaery Tyrell (Natalie Dormer). Zij weet Joffrey naar haar hand te zetten, wat zijn moeder Cersei (Lena Headey) alles behalve goed valt. Zij verliest langzamerhand haar macht in het regerende huis.

Stannis (Stephen Dillane) is ook nog niet klaar met Joffrey. Hij is zijn wonden aan het likken en plannen aan het beramen om zijn recht op de troon voor een hernieuwde maal kracht bij te zetten. Het scheelt hem alleen aan strijdkrachten, geld en een eenduidige visie. Mellisandra (Carice van Houten) maakt het hem daar ook niet makkelijker mee. Zij heeft Davos (Liam Cunningham) de schuld gegeven van het verlies van de strijd, terwijl hij eeuwig trouw zal blijven aan Stannis.

Jon (Kit Harington) is ook weer terug bij de Night’s Watch. Hij mag misschien zijn geloften over het nemen van een vrouw wel verbroken hebben, maar de dreiging van het leger van Mance (Ciarán Hinds) is het volgens Maester Aemon (Peter Vaughan) wel waard. De informatie die hij over het leger van ‘The King Beyond the Wall’ heeft weten te vergaren zal de komende slag beslechten.

We verliezen net zoveel verhaallijnen als we erbij krijgen. Het lijkt erop dat de ‘vaste’ verhalen van Tyrion (Peter Dinklage), Daenerys (Emilia Clarke) en Jon Snow nog wel even bij ons blijven. Robb (Richard Madden) zijn verhaal is voorbij, evenals het verhaal van zijn moeder. Daarvoor in de plaats krijgen we uiteraard nieuwe verhalen en personages waar we mee kennis mogen maken. Eén van de meest intrigerende karakters is Oberyn Martell (Pedro Pascall) die niet alleen de intriges weet te vergroten, maar die eindelijk het mysterieuze Dorne een gezicht weet te geven. Wat de ‘The Red Viper’ verder nog in petto heeft voor de kijker moet gezien worden.

De dreiging van oorlog die in de eerste drie seizoenen voelbaar was is hier een deel van het verleden. Dat zorgt ervoor dat er verhaaltechnisch minder richting lijkt te zijn. We hebben wat losse verhalen die elk onafhankelijk van elkaar steeds verder ontvouwen. Dat er een rode draad is waar naartoe gewerkt wordt is duidelijk, maar zijn het de White Walkers, is het The Mother of Dragons of speelt er meer? Logischerwijs weten we dit natuurlijk ook wel, maar de vele subplotten maken het geheel wat minder eenduidig dan hiervoor. Dit neemt niet weg dat de subplotten ons weer een krachtig scala aan personages voorschotelen die steeds verder ontwikkelen. Wat gaat er nu met Arya gebeuren (Maisie Williams) gebeuren, wat is het lot van Tyrion en wat voor spel spelen de Tyrells nu eigenlijk. Nee, ook dit seizoen doet weer niet onder voor de eerdere drie. De standaard die gezet is blijft gehandhaafd!