Game of Thrones – Season Two

Met het succes van het eerste seizoen van Game of Thrones hoefden we niet lang te wachten tot het tweede seizoen zou komen. Mocht je het eerste seizoen nog niet gezien hebben, lees dan niet verder, deze recensie zal zeker spoilers bevatten!

We gaan verder waar we in seizoen één gebleven zijn. Joffrey (Jack Gleeson) zit nog op de ijzeren troon, Robb Stark (Richard Madden) is bezig met zijn strijd tegen de Lannisters en de onafhankelijkheid van het noorden en we worden ook voorgesteld aan nieuwe karakters. Stannis (Stephen Dillane) en Renly Baratheon (Gethin Anthony), de broers van de overleden Robert. Er is een strijd tussen vijf koningen gaande waarbij de vijfde koning de metgezel van de Starks was, namelijk de vader van Theon Greyjoy (Alfie Allen), van de ijzeren eilanden.

Het tweede seizoen staat garant voor meer personages en meer intriges, meer nog dan het eerste seizoen. Nu valt te verwachten dat het geheel hierdoor moeilijker te overzien is, maar niets is minder waar. David Benioff en D.B. Weiss laten zien dat zij wel degelijk de kunst beheersen om dit alles overzichtelijk te houden.

Wat het tweede seizoen ons te bieden heeft is een grote oorlog tussen deze vijf koningen. Allen hebben ze hun eigen redenen om recht op de troon te hebben waar Joffrey nog steeds op zit. Stannis is ervan overtuigd dat hij de rechtmatige heerser is van de zeven koninkrijken, echter is zijn jongere broer overtuigd van zijn eigen claim. Naast deze strijd in de zeven koninkrijken is er een heerser achter de muur opgestaan die de wilden heeft verzameld en tot een leger heeft weten te vormen. Mance Rayder (Ciarán Hinds) is een geboren wilde die opgenomen is in de Nights Watch, maar uiteindelijk zijn eigen pad gekozen heeft. De Nights Watch is voorbij de muur getrokken om weerstand te bieden aan deze zelfgekroonde koning van de wilden.

Natuurlijk volgen we ook nog de verdere strijd van Daenerys Targaryen (Emilia Clarke) die inmiddels haar drie draken heeft. Zij is in dit seizoen vastbesloten om terug te keren naar de zeven koninkrijken om haar rechtmatige plaats in te nemen. Hiervoor heeft ze echter wel een leger nodig.

Het swords en sorcery gehalte heeft in het tweede seizoen meer aandacht, echter ligt het nog steeds niet op de voorgrond. We krijgen hier draken te zien, magiërs en natuurlijk de White Walkers, oftewel de ijs zombies. Intriges zijn ook nog steeds een erg belangrijk aspect van deze serie wat ook hier weer een grote rol heeft. Als we het over de intriges hebben is het Tyrion Lannister (PeterDinklage) die de kroon spant. Deze dwerg weet het spel meesterlijk te spelen, tot groot ongenoegen van zijn familie

Ik had persoonlijk niet verwacht dat het tweede seizoen kan matchen aan het eerste seizoen, maar het is wel gelukt. Het tweede seizoen is net zo sterk als het eerste seizoen en bindt ook nergens in qua rauwheid en ontplooiing van het ingewikkelde verhaal. Zoals al eerder aangegeven hebben de schrijvers van deze serie er ontzettend veel energie ingestoken om het nog steeds overzichtelijk te houden. Nog steeds wordt de lat voor fantasy met Game of Thrones erg hoog neergelegd.