American Gods – Season 1

American Gods - Season 1

58 min - Drama, Fantasy, Series
Your rating:

Country:   United States
Language:  English
Release Date:  2017
Director:  David Slade, Craig Zobel, Vincenzo Natali, Adam Kane, Floria Sigismondi
Runtime:  0 h 58 min


Tagline: Believe.

Ik weet gewoon niet meer hoe het boek American Gods van Neil Gaiman ging. Ik weet wél dat ik erg onder de indruk was en ook van het ‘vervolg’ Anansi Boys. Geweldig concept om de oude goden naar de nieuwe wereld (lees America) te halen. Hier gaan de goden de strijd aan met de ‘nieuwe’ goden van America. Het zijn echter geen reguliere goden, maar gouden kalveren in de vorm van media, technology, internet, de dollar enzovoorts. Het is een vrij abstract concept wat Gaiman in zijn boeken prachtig heeft weten uit te werken. Maar werkt dit ook zo goed in een serie? Dat is een vraag die mij vanaf de eerste aankondiging van de serie van American Gods bezighoudt. Neil Gaiman dacht, en denkt, van wel. Hij is één van de grootste vaandeldragers van deze reeks.

Het abstracte concept wordt hier tot het extreme uitgerekt. De showrunners Bryan Fuller en Michael Green schromen er niet voor de kijker uit te dagen. De intro is doordrenkt van Neon verlichting en referenties naar de US of A en diverse (oude) goden. Ook buiten de intro om gaat dit gewoon door. Denk bijvoorbeeld eens aan de bakken met overduidelijk nepbloed die hier de revue passeren. Het felrode bloed is zeker geen foutje, dit is bewust gedaan om de stijl en toon van deze serie ook op dit vlak neer te zetten. Dit komt in meerdere aspecten naar voren. Ook in de stijl van het editten en het gebruik van slow motion, natuurlijk kleur en zelfs geluid. Dit laatste moet ik even toelichten. In de eerste aflevering heeft Shadow Moon (Ricky Whittle) het er met zijn vrouw over dat het weer verstopt voelt, alsof er een storm aankomt. Dit is voelbaar in deze aflevering door het dempen en vervormen van de achtergrondgeluiden. Erg creatief bedacht met een ontzettend sterk resultaat.

American Gods is veel style, maar heeft ook substance, alhoewel dit wat naar achteren geschoven lijkt te zijn. Shadow Moon wordt na zijn gevangenschap gerekruteerd door de mysterieuze Mr. Wednesday (Ian McShane). Zijn taak is hem rondrijden naar diverse even zo mysterieuze afspraken en hem beschermen wanneer nodig. De deal wordt beklonken met het drinken van shotjes mede. We volgen de twee heren op jacht naar nieuwe rekruten in de strijd die Wednesday op poten wil zetten. Als tweede rode draad is er de overleden vrouw van Shadow, Laura Moon (Emily Browning), die teruggekomen is uit de dood om herenigd te worden met haar man. Zij gaat op pad met de Ierse Mad Sweeney (Pablo Schreiber) en beleeft zo ook haar avonturen.

Aan de cast in deze serie ligt het zeker niet. Iedere acteur zet zijn of haar beste beentje voor. Overacting is een pre en komt nergens geforceerd over. Je kan haast het plezier lezen in het spel van de diverse acteurs, waarbij Gillian Anderson en Crispin Glover zeker genoemd moeten worden als respectievelijk de ‘Media’ en de ‘Wereld’. En toch wordt de ‘belofte’ niet geheel waargemaakt. De serie start ijzersterk maar kakt na een paar afleveringen in. Dit heeft deels te maken met de vele flashbacks die op een gegeven moment als filler beginnen te voelen. De snelheid van het verhaal van Wednesday wordt er op die manier uitgehaald en dat is jammer. Ik vind het reuze interessant om te zien hoe de goden in de USA terecht zijn gekomen, maar op een gegeven moment weten we het wel, vooral als een flashback ineens geen flashback meer is, maar een complete aflevering.

Toch wacht ik met smart op het volgende seizoen waarbij ik van harte hoop dat de origin stories voortgezet worden aan het begin van de afleveringen als gimmick. Op die manier werkt het namelijk erg overtuigend en krijgen we inzicht in de vele personages die we geleidelijk aan gaan leren kennen. American Gods maakt zich ook schuldig aan Style over Substance, maar wel op een zeer vermakelijke manier. Ook hierbij kan ik alleen maar hopen dat dit doorgang blijft vinden met de hoop dat de makers de balans van deze twee in de gaten houden.